Gotycka ruina zamku, niewielka miejscowo\u015b\u0107, tajemnicza wsp\u00f3lnota wampir\u00f3w i ksi\u0119\u017cyc, kt\u00f3ry ma sta\u0107 si\u0119 obietnic\u0105 zbawienia. Andrea Morstabilini rozpoczyna swoj\u0105 powie\u015b\u0107 od element\u00f3w dobrze znanych mi\u0142o\u015bnikom literatury grozy, by szybko skierowa\u0107 je w nieco mniej oczywist\u0105 stron\u0119. \u201eKrew jak blask ksi\u0119\u017cyca\u201d nie jest bowiem kolejn\u0105 histori\u0105 o krwio\u017cerczych istotach poluj\u0105cych na ludzi. To przede wszystkim opowie\u015b\u0107 o wyobcowaniu, potrzebie przynale\u017cno\u015bci i cenie, jak\u0105 p\u0142aci si\u0119 za pr\u00f3b\u0119 odnalezienia w\u0142asnego miejsca w \u015bwiecie.<\/p>\n\n\n\n
W zamku Frankenstein mieszka niewielka wampirza spo\u0142eczno\u015b\u0107, kt\u00f3rej przewodzi charyzmatyczna Regina. Kobieta roztacza przed swoimi podopiecznymi wizj\u0119 lepszej przysz\u0142o\u015bci: na Ksi\u0119\u017cycu ma znajdowa\u0107 si\u0119 bezpieczna przysta\u0144, prawdziwy raj dla istot takich jak oni. Wystarczy tylko zbudowa\u0107 mechaniczne skrzyd\u0142a i opu\u015bci\u0107 Ziemi\u0119. Ambrose, jeden z cz\u0142onk\u00f3w wsp\u00f3lnoty, nie jest jednak przekonany do tej obietnicy. Nie chce porzuca\u0107 dotychczasowego \u017cycia, a jego relacja z cz\u0142owiekiem dodatkowo komplikuje lojalno\u015b\u0107 wobec w\u0142asnej grupy.<\/p>\n\n\n\n
Sytuacja staje si\u0119 jeszcze bardziej niebezpieczna, gdy na drodze wampir\u00f3w pojawia si\u0119 tajne stowarzyszenie zainteresowane ich schwytaniem i przeprowadzeniem eksperyment\u00f3w, kt\u00f3re maj\u0105 doprowadzi\u0107 do unicestwienia ich gatunku.<\/p>\n\n\n\n
Autor w bardzo interesuj\u0105cy spos\u00f3b wykorzystuje motyw wampiryzmu do opowiedzenia o spo\u0142ecznym wykluczeniu. Nadnaturalna natura bohater\u00f3w staje si\u0119 metafor\u0105 odmienno\u015bci, kt\u00f3rej spo\u0142ecze\u0144stwo nie chce zaakceptowa\u0107. Wampiry funkcjonuj\u0105 w ukryciu, s\u0105 zmuszone do podporz\u0105dkowania si\u0119 okre\u015blonym zasadom, a ich istnienie samo w sobie stanowi dla innych problem wymagaj\u0105cy rozwi\u0105zania.<\/p>\n\n\n\n
Szczeg\u00f3lnie wymowny jest w tym kontek\u015bcie pomys\u0142 eksperyment\u00f3w maj\u0105cych \u201ewyleczy\u0107\u201d Ambrose’a z jego natury. Za naukow\u0105 ciekawo\u015bci\u0105 i deklarowan\u0105 ch\u0119ci\u0105 zrozumienia kryje si\u0119 przemoc oraz przekonanie, \u017ce odmienno\u015b\u0107 mo\u017cna, a nawet nale\u017cy wyeliminowa\u0107. To jeden z najmocniejszych spo\u0142ecznych komentarzy zawartych w ksi\u0105\u017cce. Autor pokazuje, jak \u0142atwo j\u0119zyk post\u0119pu, medycyny czy troski o porz\u0105dek mo\u017ce sta\u0107 si\u0119 usprawiedliwieniem dla odbierania innym prawa do samostanowienia.<\/p>\n\n\n\n
Queerowy wymiar tej historii nie jest wi\u0119c jedynie dodatkiem do fantastycznej oprawy. Wampiryzm pozwala m\u00f3wi\u0107 o ludziach, kt\u00f3rzy przez otoczenie zostali uznani za niew\u0142a\u015bciwych, niepo\u017c\u0105danych lub wymagaj\u0105cych naprawy. W tym sensie \u201eKrew jak blask ksi\u0119\u017cyca\u201d opowiada o czym\u015b znacznie bardziej przyziemnym ni\u017c nadnaturalne zagro\u017cenie: o presji spo\u0142ecznej, uprzedzeniach i przemocy wobec tych, kt\u00f3rzy nie mieszcz\u0105 si\u0119 w narzuconych normach.<\/p>\n\n\n\n
Nie mniej interesuj\u0105cy jest w\u0105tek samej wsp\u00f3lnoty wampir\u00f3w. Regina oferuje swoim podopiecznym co\u015b, czego bardzo potrzebuj\u0105 \u2013 nadziej\u0119 na \u017cycie bez prze\u015bladowa\u0144. Jej wizja ksi\u0119\u017cycowego schronienia staje si\u0119 odpowiedzi\u0105 na strach, cierpienie i poczucie beznadziei. Problem polega na tym, \u017ce obietnica bezpiecze\u0144stwa wymaga ca\u0142kowitego podporz\u0105dkowania si\u0119 jej planom.<\/p>\n\n\n\n
To w\u0142a\u015bnie tutaj powie\u015b\u0107 podejmuje temat manipulacji i mechanizm\u00f3w indoktrynacji. Ludzie, kt\u00f3rzy przez lata do\u015bwiadczali odrzucenia, mog\u0105 szczeg\u00f3lnie \u0142atwo ulec osobie oferuj\u0105cej im poczucie wsp\u00f3lnoty i obietnic\u0119 lepszego jutra. Regina nie musi pos\u0142ugiwa\u0107 si\u0119 otwart\u0105 przemoc\u0105, by zdobywa\u0107 wp\u0142ywy \u2013 wystarczy, \u017ce przekona swoich zwolennik\u00f3w, i\u017c tylko ona zna drog\u0119 do zbawienia. Czy jednak rzeczywi\u015bcie jest to droga do wolno\u015bci, czy mo\u017ce kolejna forma ucieczki przed \u015bwiatem, w kt\u00f3rym bohaterowie nie potrafi\u0105 odnale\u017a\u0107 swojego miejsca? I czy mo\u017cna m\u00f3wi\u0107 o wyzwoleniu, je\u015bli jego warunkiem jest odrzucenie w\u0142asnej to\u017csamo\u015bci?<\/p>\n\n\n\n
Morstabilini pos\u0142uguje si\u0119 j\u0119zykiem pe\u0142nym obrazowo\u015bci, momentami wr\u0119cz poetyckim, a gotycka estetyka nadaje opowie\u015bci specyficzny, melancholijny charakter. Zrujnowany zamek, nocne obserwacje mieszka\u0144c\u00f3w pobliskiej miejscowo\u015bci, tajemnicze rytua\u0142y i eksperymenty prowadzone przez stowarzyszenie tworz\u0105 rzeczywisto\u015b\u0107, kt\u00f3ra wydaje si\u0119 wyrwana z innej epoki.<\/p>\n\n\n\n
Jednocze\u015bnie trudno jednoznacznie okre\u015bli\u0107 czas akcji. Powie\u015b\u0107 sprawia wra\u017cenie zawieszonej pomi\u0119dzy przesz\u0142o\u015bci\u0105 a wsp\u00f3\u0142czesno\u015bci\u0105, co pocz\u0105tkowo buduje jej osobliwy urok, ale nie zawsze dzia\u0142a na korzy\u015b\u0107 narracji. Zestawienie romantycznej, niemal wiktoria\u0144skiej estetyki z elementami wsp\u00f3\u0142czesnej kultury potrafi jednak nieco wytr\u0105ca\u0107 z lektury. Osobi\u015bcie, chyba nie jestem do ko\u0144ca fank\u0105 takich kontrast\u00f3w – ale to oczywi\u015bcie tylko moja prywatna preferencja.<\/p>\n\n\n\n
Podobnie jest nieco z konstrukcj\u0105 opowie\u015bci. Zmiany perspektyw i przesuni\u0119cia czasowe nie zawsze s\u0105 wystarczaj\u0105co p\u0142ynne, przez co chwilami trudno uchwyci\u0107 rytm wydarze\u0144. Autor wyra\u017anie stawia na atmosfer\u0119, ale zdarza si\u0119, \u017ce rozbudowane opisy i fragmenty po\u015bwi\u0119cone wampirycznej mitologii cz\u0119sto spowalniaj\u0105 fabu\u0142\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u201eKrew jak blask ksi\u0119\u017cyca\u201d to powie\u015b\u0107 osobliwa, melancholijna i niepozbawiona literackich ambicji. Najbardziej doceniam w niej pi\u0119kny j\u0119zyk autora oraz spo\u0142eczn\u0105 warstw\u0119 opowie\u015bci \u2013 szczeg\u00f3lnie refleksj\u0119 nad tym, jak \u0142atwo potrzeba akceptacji mo\u017ce zosta\u0107 wykorzystana przez osoby obiecuj\u0105ce zbawienie oraz jak okrutne potrafi by\u0107 przekonanie, \u017ce inno\u015b\u0107 nale\u017cy wyeliminowa\u0107 lub naprawi\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Nie jest to jednak ksi\u0105\u017cka pozbawiona niedoci\u0105gni\u0119\u0107. Nieco nier\u00f3wna narracja, spowolnienia fabularne i niewykorzystany potencja\u0142 niekt\u00f3rych postaci sprawiaj\u0105, \u017ce nie wszystkie elementy wybrzmiewaj\u0105 z jednakow\u0105 si\u0142\u0105. <\/p>\n\n\n\n
Mimo tych zastrze\u017ce\u0144 uwa\u017cam, \u017ce Morstabilini stworzy\u0142 interesuj\u0105c\u0105 wariacj\u0119 na temat wampiryzmu, w kt\u00f3rej potworno\u015b\u0107 nie wynika z samej natury bohater\u00f3w, lecz z reakcji \u015bwiata na ich odmienno\u015b\u0107. To opowie\u015b\u0107 o pragnieniu wolno\u015bci, o traumie, manipulacji i poszukiwaniu miejsca, w kt\u00f3rym nie trzeba udawa\u0107 kogo\u015b innego, by zas\u0142u\u017cy\u0107 na prawo do istnienia. O wampirach, kt\u00f3re marz\u0105 o \u015bwiecie bez uprzedze\u0144 Gotycka ruina zamku, niewielka miejscowo\u015b\u0107, tajemnicza wsp\u00f3lnota wampir\u00f3w i ksi\u0119\u017cyc, kt\u00f3ry ma sta\u0107 si\u0119 obietnic\u0105 zbawienia. Andrea Morstabilini rozpoczyna swoj\u0105 powie\u015b\u0107 od element\u00f3w dobrze znanych mi\u0142o\u015bnikom literatury grozy, by szybko skierowa\u0107 je w nieco mniej oczywist\u0105 stron\u0119. \u201eKrew jak blask ksi\u0119\u017cyca\u201d nie jest bowiem kolejn\u0105 histori\u0105 o…<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":1105,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_eb_attr":"","footnotes":""},"categories":[7,1],"tags":[],"class_list":["post-1104","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-mian-page","category-uncategorized"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/pachnacecynamonem.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1104","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/pachnacecynamonem.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/pachnacecynamonem.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/pachnacecynamonem.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/pachnacecynamonem.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1104"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/pachnacecynamonem.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1104\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1108,"href":"https:\/\/pachnacecynamonem.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1104\/revisions\/1108"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/pachnacecynamonem.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1105"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/pachnacecynamonem.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1104"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/pachnacecynamonem.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1104"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/pachnacecynamonem.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1104"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
\/wpis powsta\u0142 we wsp\u00f3\u0142pracy z wydawnictwem<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"