Puk, puk. Kto tam? Mit. Powieść Knock Knock, Open Wide autorstwa Neil Sharpson to przykład współczesnego horroru, który świadomie zakorzenia się w lokalnej mitologii, jednocześnie podejmując temat traumy międzypokoleniowej i kruchości więzi rodzinnych. Sharpson splata elementy celtyckiego folkloru z narracją obyczajową oraz konwencją grozy nadnaturalnej, tworząc utwór wielowarstwowy i wymagający uważnej lektury. Trauma jako początek…

Nasiono zła w samym centrum rodziny „Seed” Anii Ahlborn to powieść grozy, która wpisuje się w klasyczną tradycję horroru opętania, jednocześnie nadając jej współczesny, wyraźnie psychologiczny wymiar. Autorka koncentruje się nie na samym demonie, lecz na procesie stopniowego rozpadu rodziny pod wpływem niewytłumaczalnego zła, które zakorzenia się w tym, co z założenia powinno być niewinne…

Zima jako przestrzeń zagrożenia „Martwy sezon” wpisuje się w dobrze znany czytelnikom gatunek slashera, w którym surowe warunki naturalne stają się nie tylko tłem wydarzeń, lecz pełnoprawnym uczestnikiem narracji. Akcja powieści rozgrywa się w śnieżnych ostępach górskich, gdzie grupa obcych sobie ludzi zostaje uwięziona przez burzę w opuszczonej chacie myśliwskiej. Już od pierwszych stron autorka…

O sile sugestii w Nie otwieraj oczu Powieść Nie otwieraj oczu Josha Malermana wpisuje się w nurt horroru psychologicznego, który rezygnuje z dosłowności na rzecz atmosfery, niedopowiedzenia i egzystencjalnego lęku. Autor buduje grozę nie poprzez ekspozycję potwora, lecz przez jego konsekwentną nieobecność w polu widzenia – strategię znaną z najlepszych realizacji np. japońskiego kina grozy….