-

„Seed” Ania Ahlborn
Nasiono zła w samym centrum rodziny „Seed” Anii Ahlborn to powieść grozy, która wpisuje się w klasyczną tradycję horroru opętania, jednocześnie nadając jej współczesny, wyraźnie psychologiczny wymiar. Autorka koncentruje się nie na samym demonie, lecz na procesie stopniowego rozpadu rodziny pod wpływem niewytłumaczalnego zła, które zakorzenia się w tym, co z założenia powinno być niewinne…
-

„Martwy sezon” – Darcy Coates
Zima jako przestrzeń zagrożenia „Martwy sezon” wpisuje się w dobrze znany czytelnikom gatunek slashera, w którym surowe warunki naturalne stają się nie tylko tłem wydarzeń, lecz pełnoprawnym uczestnikiem narracji. Akcja powieści rozgrywa się w śnieżnych ostępach górskich, gdzie grupa obcych sobie ludzi zostaje uwięziona przez burzę w opuszczonej chacie myśliwskiej. Już od pierwszych stron autorka…
-

„Nie Otwieraj Oczu” – Josh Malerman
O sile sugestii w Nie otwieraj oczu Powieść Nie otwieraj oczu Josha Malermana wpisuje się w nurt horroru psychologicznego, który rezygnuje z dosłowności na rzecz atmosfery, niedopowiedzenia i egzystencjalnego lęku. Autor buduje grozę nie poprzez ekspozycję potwora, lecz przez jego konsekwentną nieobecność w polu widzenia – strategię znaną z najlepszych realizacji np. japońskiego kina grozy….
-

„Cudze Dziecko” – Daniel Hurst
Jedna decyzja, nieodwracalne konsekwencje Cudze dziecko opiera się na z pozoru nieskomplikowanym pomyśle narracyjnym, którego konsekwencje okazują się głęboko destrukcyjne dla świata przedstawionego. Dwie kobiety — Avril i Jade — rodzą dzieci tego samego dnia, w tej samej sali szpitalnej, oddzielone jedynie cienką zasłoną. W wyniku impulsu, motywowanego dawną krzywdą i potrzebą wyrównania rachunków, dochodzi…

