Dublin skrywający coś więcej niż akademickie tajemnice
Dark Academia i gotycki klimat to połączenie, które łatwo może zagrzęznąć w dobrze znanych schematach. Tajemnicze bractwa, niebezpieczni wykładowcy, zakazana wiedza i sekrety ukryte za murami starych budynków mają przecież w literaturze swoje ugruntowane miejsce. J.L. Vampa w „Egzorcyzmach wróżek” sięga po te motywy, ale wprowadza do nich element, który nadaje całej historii nieco bardziej niepokojącego charakteru: irlandzki folklor i istoty starsze niż człowiek, które na pewno nie będą słuchać jego rozkazów.
Akcja powieści rozgrywa się w Dublinie lat dziewięćdziesiątych. Miasto zmaga się z tajemniczą plagą, której objawy wymykają się medycznym wyjaśnieniom. Atta Morrow, studentka botaniki wychowana w rodzinie zakładników pogrzebowych, postanawia na własną rękę zbadać przyczyny epidemii. W poszukiwaniach pomaga jej Sonder Murdoch, wykładowca anatomii patologicznej – człowiek równie intrygujący, co trudny w obyciu. Wkrótce okazuje się, że to, co początkowo wygląda na problem natury biologicznej, ma znacznie starsze i bardziej niepokojące źródło.
Anatomia grozy, czyli nauka wobec tego, co niewytłumaczalne
Jednym z ciekawszych elementów powieści jest zestawienie naukowego podejścia do rzeczywistości z wierzeniami, które przez lata funkcjonowały na obrzeżach racjonalnego poznania. Atta próbuje zrozumieć epidemię poprzez obserwację, badania i analizę jej fizycznych symptomów. Tymczasem kolejne odkrycia podważają założenia, na których opiera się jej wiedza. Choroba nie zachowuje się jak zwyczajna infekcja, a ludzkie ciało zaczyna ujawniać oznaki czegoś, czego nie da się wyjaśnić za pomocą podręczników medycyny.
Szczególnie dobrze wypadają sceny związane z badaniem ciał oraz rytuałami egzorcyzmów. Groza nie ogranicza się tutaj do samego klimatu – ma również bardzo namacalny, cielesny wymiar. Pojawiające się w organizmach ofiar niepokojące zmiany nadają historii posmak body horroru, choć autorka nie próbuje za wszelką cenę szokować czytelnika makabrą – to raczej konsekwentne przypominanie, że zagrożenie dotyczy nie tylko ludzkiego umysłu, lecz także samej biologicznej konstrukcji człowieka.
Wróżki, których nie należy zapraszać do ogrodu
W “Egzorcyzmach Wróżek” nie mamy do czynienia z baśniowymi stworzeniami znanymi z amerykańskiej popkultury, które zachwycają urodą i delikatną, błyszczącą aurą. Nadnaturalne byty są nieprzewidywalne, niebezpieczne i obce ludzkiej moralności. Nie muszą być ani dobre, ani złe w kategoriach, którymi posługujemy się na co dzień – wystarczy, że kierują się własnymi prawami, zupełnie niezależnymi od naszych oczekiwań.
No i właśnie to ujęło mnie chyba najbardziej – autorka nie odbiera folklorowi jego dzikości, nie próbuje też nadmiernie oswajać tytułowych istot. W rezultacie magia nie jest tu słodkim dodatkiem do akademickiej historii, lecz siłą, która stopniowo narusza porządek znanego świata.
Między śledztwem a romansem
Początkowa współpraca Atty i Murdocha jest podburzana przez nieufność i różnicę charakterów. Jak możecie się domyślać, ich więź stopniowo się zmienia oraz rozwija równolegle z odkrywaniem kolejnych tajemnic epidemii.
No i tutaj uprzedzam wszystkie osoby, które na romanse reagują istną odrazą – historia również będzie koncentrować się na wątku miłosnym i na emocjach bohaterów.
Czy warto poddać się tym egzorcyzmom?
„Egzorcyzmy wróżek” to powieść, która łączy kilka bardzo bliskich memu serduszku elementów: gotycką estetykę, klimat Dark Academia i najważniejsze – folklor.
Myślę, że będzie to propozycja szczególnie interesująca dla osób, które lubią, gdy dark academia wykracza poza studenckie intrygi i prowadzi czytelnika grozową, mroczniejszą ścieżką. Jeśli szukacie opowieści, w której pod warstwą naukowych dociekań kryje się coś bardziej pierwotnego i niezbyt przyjaznego człowiekowi, J.L. Vampa ma dla Was całkiem osobliwą historię. A jeżeli należycie do grona romantyczek, to już na pewno pokochacie tę historię.
/post powstał we współpracy patronackiej z Wydawnictwem